Albrecht Altdorfer 

Bitwa Aleksandra z Dariuszem pod Issos

      Altdorfer uważany jest za jednego najważniejszych, oprócz Lucasa Cranacha i Albrechta Dürera, malarzy niemieckiego renesansu. Należał do grupy malarzy naddunajskich. Urodził się w Ratyzbonie i w tym bawarskim mieście spędził większość życia, aż do śmierci. Pełnił tam funkcję miejskiego architekta. Był także drukarzem, sztycharzem i drzeworytnikiem.
      Z jego pracy i talentu budowniczego do malarstwa przeniknęły zainteresowania szczegółami architektonicznymi (widoczne np. w Narodzinach Marii, 1525). Jego obrazki (większość prac ma niewielki format 58 cm na 30 cm) przepełnione są detalami, a realizm splata się w nich z poetyckością nastroju.
      Altdorfer przeszedł do historii jako pierwszy od czasów antyku artysta, który zainteresował się pejzażem jako samodzielnym tematem malarskim. W swoich pracach łączył zamiłowanie do architektury i do krajobrazu. Często też próbował technicznych innowacji w dziedzinie malarskiego światła, próbując oddać efekty zmroku lub gromadzenia się gęstych chmur. Upodobał sobie także sceny, w których ukazywał głębię lasu i drobiazgowo odtwarzał krajobraz ze wszystkimi kolorystycznymi walorami. Największą sławę przyniosły mu sceny bitewne, w których splotły się dwie kluczowe cechy jego malarstwa: zdolność oddawania szczegółów oraz umiejętność operowania naturalnym światłem.
      Do znanych dzieł Altdorfera zalicza się m.in.: Św. Jerzy w lesie (1510), cykl drzeworytów Grzech pierworodny i zbawienie rodzaju ludzkiego (1513), Męczeństwo św. Floriana (1520), Narodziny Marii (1525) oraz Bitwa Aleksandra Wielkiego z Dariuszem pod Issos (1529).